دل منست که از خار خار عشق بتان

به هرکجا که رود از حدیث عشق سخن

دل منست که بعد از هزار سال دگر

به بوی عشق بتان سر برآورد زکفن

چو مرغ در قفس افتاده می طپد به بدن

دل منست که نشناسمش ز زلف بتان

ز بسکه در رخ او هست پیچ و تاب و شکن