به خط مهر بتان هیچ می نهد گردن

نخست پرسم از دوستان که دلتان را

چه حالتست و چه حیلت چه فطرتست و چه فن

به راه عشق و هوس هیچ می گذارد پای

ز زلف لاله رخان هیچ می چرد سنبل

ز روی سروقدان هیچ می چند سوسن

اگر دل همه ماند بدین دلی که مراست