برای آدم عاجز دعا مقبول و مستحسن

رسدکی توسن وهمم در اقلیم صفات او

همان بهتر فرو بندم لب از این گفتگوها من

پس اینک در دعا کوشم که گشتم عاجز و مانده

همی تا روز و شب آید دهد آن نور و این ظلمت

محبش با دل خرم حسودش را شرر در تن