رسید تا به در حصن غوریان که به خاک

که ازکریوه کهسار سیل بنیان کن

همه ز جلدی و چستی به دشت چون آهو

همه ز تندی و تیزی به کوه چون پازن

نیافریده چنو قلعه قادر ذوالمن

دروب او همه چون پنجه قضا مبرم

بروج او همه چون باره بقا متقن