نیافریده چنو قلعه قادر ذوالمن

همه ز جلدی و چستی به دشت چون آهو

همه ز تندی و تیزی به کوه چون پازن

رسید تا به در حصن غوریان که به خاک

دروب او همه چون پنجه قضا مبرم

بروج او همه چون باره بقا متقن

بزرگ بار خدا گفتیی به روی زمین