مگرکه قلعه شود ثقبه ثقبه چون اژکن

درون هر یک گردان کمین کنند و زنند

شراره بر دم آن مارهای مهره فکن

مگرکه باره شد رخنه رخنه چون غربال

درافکنند به دز تیر چرخ و کشکنجیر

برآورند عدو را دمار از میهن

شگرف کنده آن باره را بیندایند