ز خشک ربشی آن خشک مغزتر دامن

کنار هریک از آب چشم چون چشمه

درون هریک از باد سرد چون بهمن

شراره سخط پادشاه زبانه کشید

چه گفت گفت که هان نوبت گذشت گذشت

زمان زجر و عقابست و قید و بند و شکن

که ناگهان خبر آمد به شه ز خطه فارس