فسرده جانی او موم را کند آهن

خلاف معجز داود معجزی دارد

هر آن کسی که به جان مر تو را بود دشمن

اگر ز معجز داود گشتی آهن موم

به پیش کاخ جلال تو آسمان کبود

به تیره دودی ماند که خیزد از گلخن

چه کاهد و چه فزاید به قدرت از دو جهان