به جای جایزه شعر من ببخش به من

به روزگار تو از هیبت عدالت تو

به چشم و زلف نکویان پناه برده فتن

ز چشم و زلف بتان گر جریمه یی خواهی

که از بنفشه و بادام زلف و چشم بتان

برای چاره ماخولیا کشم روغن

به قدر بینش بیننده است رتبه تو