گر داشت چنین آصف بالله نمی برد

در دولت او کفر بود نسبت پایان

لطفش نه چنان آب گهر برده که بارد

از شرم به عمان پس ازین ابر به نیسان

اهریمن انگشتر ز انگشت سلیمان

هرجا که صریر قلم او کشد آهنگ

گردون سر و پا گوش شود بر چه به فرمان