در دولت او کفر بود نسبت پایان

یا در و گهر وام کند ز ابر که آرد

از بهر نوال کرمش مخزن شایان

در همت او شرک بود وصف تناهی

لطفش نه چنان آب گهر برده که بارد

از شرم به عمان پس ازین ابر به نیسان

گر داشت چنین آصف بالله نمی برد