این بوم همان بوم که خشتش همه زوبین

کاین رزم کشن را شمرد درخور امکان

قومی که به چنگ اندرشان سنگ سیه موم

اینک همه در جنگ تو چون موم به فرمان

این مرز همان مرز که خارش همه پیکان

از عدل تو آن کان یمن گشته ز لاله

از داد تو این دشت ختن گشته ز ریحان