چون پشه من افغان کنم ازکشمکش چرخ

باد آمد و شد پشه به یکبار گریزان

اکنون تو سلیمانی و من پشه فلک باد

بادی که کم از پشه برش پیل گرانجان

او بادصفت راندم از درگه سلطان

گر عرض مرام است همین نکته تمامست

شایان نبود طول سخن نزد سخن دان