او بادصفت راندم از درگه سلطان

اکنون تو سلیمانی و من پشه فلک باد

بادی که کم از پشه برش پیل گرانجان

چون پشه من افغان کنم ازکشمکش چرخ

گر عرض مرام است همین نکته تمامست

شایان نبود طول سخن نزد سخن دان

تا تقویت روح دهد راح مروق