نه زخم کلفت او را بغیر مهر تو مرهم

چه شکوه پیش تو آرم ز دورگنبدگردان

ز بخت خو د شده شاکی به روز خو د شده باکی

ز رنج خود شده حاکی به حال خو د شده حیران

نه درد محنت او را به غیر لطف تو درمان

ولی قدر تو بادا هماره همسر شادی

عدوی جاه تو بادا همیشه پیرو خذلان