بخشود بقا پیشتر از خلقت انسان

روزی نسب خویش بدانگونه بیان کرد

در عهده راویست سخن خاصه چو هذیان

کای مرد منم مهتر اسبانی کایزد

پیرست و بود حرمت او بر همه واجب

کز غایت پیریش فروریخته دندان

وان خادمک خام پی اخذ مواجب