ژولیده تنم را ز بسکه لاغر

ای محرم هر کاخ و هر شبستان

از ری که مهین پای تخت خسرو

از ری که بهین دار ملک خاقان

بیرون شود از چشمهای کتان

ز ان نامی و بس چون وجود عاشق

زو ذکری و بس چون عهود جانان