دمی بیا بنشین آتش مرا بنشان

به عید قربان قربان کنند خلق جهان

بتا تو عید منی من ترا شوم قربان

فدایی توام آخر جدایی تو ز چیست

بهار چهر منا خیز تا به خانه رویم

مگر به آب رزان بشکنیم ناب خزان

ز سرخ باده چنان آتشی برافروزیم