به تو درآویزم من همچو دیو با انسان

ز سرخ باده چنان آتشی برافروزیم

که خانه رشک برد بر هوای تابستان

به من درآمیزی تو همچو روح با پیکر

گهی ز موی تو پر ضیمران کنم بالین

گهی ز روی تو پر نسترن کنم دامان

گهی ز چهر تو چینم ورق ورق سوری