که گر بگویم گویند ها مگو هذیان

گهی به قهقهه خندان که شه به هر سالی

چرا مبالغ چندین دهد بدین کشخان

جز این بهانه چند آورند و عذر دگر

سخن چو دولت خسرو از آن دراز کشید

که همچو عمر شهم شکوه ایست بی پایان

بود هبوط ذنب تا همیشه در جوزا