مگر عدوی ترا روز حشر لال کند

که بار جرم همه خلق می کشد شیطان

هرآنکه کین تو ورزد چه بالد از طاعت

هر آنکه مهر تو جوید چه نالد از عصیان

ز حکمت ازلی کردگار هر دو جهان

وگرنه آتش دوزخ چسان زبانه کشد

گر او به سهو برد نام نامیت به زبان