بذل با طبع توگویا زاده اند از یک شکم

نی تو را با صد قرین گردون رساند یک قران

ختم. را از کف عنان وز پا رود بیرون رکاب

چون کنی پا در رکاب و چون به کف گیری عنان

جو د با دست تو مانا آمدستی توامان

قهر و لطفت را بود قدرت که انگیزد به فعل

آتش برزین ز دریا آب زمزم از دخان