جو د با دست تو مانا آمدستی توامان

ختم. را از کف عنان وز پا رود بیرون رکاب

چون کنی پا در رکاب و چون به کف گیری عنان

بذل با طبع توگویا زاده اند از یک شکم

قهر و لطفت را بود قدرت که انگیزد به فعل

آتش برزین ز دریا آب زمزم از دخان

گر ز حکم نافذت گردن بپیچد روزگار