ز داد این چکاوک را نگر با باز هم دستان

مر آن کاموس پهلو را بدرد روز کین پهلو

مر این یک پور دستان را ببندد در وغا دستان

ز عدل آن نظر کن غرم را با شیر هم پایه

ز جود آن بری گردید هر ویران ز ویرانی

ز بذل این عری گشتند خلق از جامه خلقان

ببندد آن دو دست گیو را چون سنگ در هیجا