فتنه یی گر هست در عهدش منم در شاعری

بخت و دولت همرکاب و فتح و نصرت همعنان

راستی را دوست دارد آنقدر کاندر وغا

با سنان و تیر جنگ آرد نه با تیغ وکمان

با دو چشم دوست کان هم هست درخواب گران

جزکتاب نثر من کانرا پریشانست نام

در به عهد او نماندست از پریشانی نشان