با دو چشم دوست کان هم هست درخواب گران

راستی را دوست دارد آنقدر کاندر وغا

با سنان و تیر جنگ آرد نه با تیغ وکمان

فتنه یی گر هست در عهدش منم در شاعری

جزکتاب نثر من کانرا پریشانست نام

در به عهد او نماندست از پریشانی نشان

رزق و مرگ عالم از تیغ و قدح در دست اوست