روی سیمینش سپر گیسوی مشکینش کمند

صبح عیدش را شده شام محرم سایبان

در دهان او سخن چونان و جودی در عدم

بر میان او کمر چونان یقینی بر گمان

زلف پرچینش زره مژگان خون ریزش سنان

بر قدش گیسو چو ماری بر فراز نارون

در لبش دندان چو دری در میان ناردان