در دهان او سخن چونان و جودی در عدم

غارت یک دیر راهب از دو مشکین طیلسان

زلف چون شام محرم چهره همچون صبح عید

صبح عیدش را شده شام محرم سایبان

بر میان او کمر چونان یقینی بر گمان

روی سیمینش سپر گیسوی مشکینش کمند

زلف پرچینش زره مژگان خون ریزش سنان