چشم خیره خشم چیره روی تیره خوی زشت

این ازان اندر جحیم و آن ازین اندر جنان

راستی را دلبری دیوانه باید همچو من

تا مگر با زشت رویی چون تو گردد توامان

رخ گره نخوت فره صورت زره قامت کمان

بخت لاغر رنج فربه مغز خالی جهل پر

غم فراوان دل نوان دانش سبک خاطرگران