رخ گره نخوت فره صورت زره قامت کمان

راستی را دلبری دیوانه باید همچو من

تا مگر با زشت رویی چون تو گردد توامان

چشم خیره خشم چیره روی تیره خوی زشت

بخت لاغر رنج فربه مغز خالی جهل پر

غم فراوان دل نوان دانش سبک خاطرگران

آه سرد و اشک گرم و روح زار و تن نزار