وصل تو مرگست و مرگ از عمر نگذارد اثر

من ترا آن رحمتم کش مدح بیرون از بیان

نه ترا یزدان فرستد رحمتی برتر ازین

نه مراگیهان پسندد زحمتی برتر از آن

روی تو رنجست و رنج از شخص برباید توان

عشقبازی چون تو زشت و شاهدی زیبا چو من

فی المثل دانی چه باشد آسمان و ریسمان