روی تو رنجست و رنج از شخص برباید توان

نه ترا یزدان فرستد رحمتی برتر ازین

نه مراگیهان پسندد زحمتی برتر از آن

وصل تو مرگست و مرگ از عمر نگذارد اثر

عشقبازی چون تو زشت و شاهدی زیبا چو من

فی المثل دانی چه باشد آسمان و ریسمان

این بود انصاف یارب کز وصال چون تویی