با دلی آسوده از مکاره دوران

یا نی گویی درون معدن الماس

تعبیه کردست کان لعل بدخشان

وه چه خوش آید مرا به ویژه در این فصل

مجلسکی خاص و یارکی دوسه همدم

نقل و می و عود و رود و تار خوش الحان

شاهدی شوخ و شنگ و چارده ساله