گاه به آیین دلبران پی سوگند

در صت زهد خشک م شده حیران

گاه به غبغب زند ز بهر قسم دست

کاینهمه گر زهر مار باشد بستان

دست گذارد به تار زلف پریشان

گاهی گویدکزین عبوس مجسم

یارب ما را به فضل و رحمت برهان