گاهی گویدکزین عبوس مجسم

کاینهمه گر زهر مار باشد بستان

گاه به آیین دلبران پی سوگند

دست گذارد به تار زلف پریشان

یارب ما را به فضل و رحمت برهان

گاه به ایما به میر مجلس گوید

کاین سر خر را که راه داد به بستان