آنگه از سوز دل به رسم تباکی

می دهمت یک دو بوسه از لب خندان

من ز پی امتحان شوخیش از جد

چاک درون را درافکنم به گریبان

ز آب دهان تر کنم حوالی مژگان

خرخره گریه درگلوی فکنده

هر نفس از روی خدعه برکشم افغان