روز جزا را از بیم آتش نیران

گوهر یکدانه دلم را مشکن

یا چو شکستی ز لعلش آور تاوان

او چو مرا دل شکسته بیند ترسد

ساعد سیمن به گردنم کنند آونگ

پاک کند اشکم از دو دیده گریان

از دل و جان تن دهد به بو سه و از عجز