باز هنوزش بدن نماید عریان

گر چه ز گوهر بود به گونه الماس

لیک شود دشت از و چو کوه بدخشان

ورچه بسی جامهای جان که ستاند

هست چوگردون پر از ستاره ولیکن

نیست چو گردون به اختیارش دوران

هست چو دریا پر از لآلی لیکن