وز دو چهرش وجد ظاهر چون فروغ از فرقدان

جای مژگان از بر آهوی چثبمش رسته بود

ناخن چرغ شکاری پنجه شیر ژیان

از دو چشمش خرمی پیدا چو نور از نیرین

گفت قاآنی ز جا برخیز و جان را مژده ده

کاینک ایزد اهل ایران را ز نو بخشید جان

جسم و جان و عقل و دین و مال و حال و سیم و زر