کاینک ایزد اهل ایران را ز نو بخشید جان

از دو چشمش خرمی پیدا چو نور از نیرین

وز دو چهرش وجد ظاهر چون فروغ از فرقدان

گفت قاآنی ز جا برخیز و جان را مژده ده

جسم و جان و عقل و دین و مال و حال و سیم و زر

کردمش ایثار و گفتم هان نکوتر کن بیان

گفت دی کافتاد ماه اندر محاق از نور مهر