تا ابد باید ز بیمش چهره اصفر داشتن

طینت خویش ار حسن خواهی بیاید چون حسین

در ولای او ز خون در دست ساغر داشتن

پشت بر وی کرد روزی مهر در وقت غروب

زورق دین را به بحر روزگار از بیم غرق

زآهنین شمشیر او فرضست لنگر داشتن

روی خود را روزی اواز شرق سوی غرب تافت