زورق دین را به بحر روزگار از بیم غرق

در ولای او ز خون در دست ساغر داشتن

پشت بر وی کرد روزی مهر در وقت غروب

تا ابد باید ز بیمش چهره اصفر داشتن

زآهنین شمشیر او فرضست لنگر داشتن

روی خود را روزی اواز شرق سوی غرب تافت

رجعت خورشید را بایست باور داشتن