قاصد غمهاست آین آهی که خیزد از درون

گه نشاط وصل اندر عین هجران داشتن

مار زلف شاهدان را راندن از فردوس دل

زشت باشد خلد را دهلیز شیطان داشنن

عیش ها دارد نهانی آه پنهان داشتن

چون جمال خواجه کز صبح ازل روشن ترست

یک جهان خورشید باید درگریبان داشتن