چون بری از بهر وقعه دست به خنجر

عرصه جنت به یک عتاب تو کانون

ملک ملک از بهار جاه تو خرم

فلک فلک از نثار جود تو مشحون

چون نهی از بهرکینه پای بر ارغون

سیحون گردد ز تف تیغ تو صحرا

صحرا آید ز خون خصم تو سیحون