چون نهی از بهرکینه پای بر ارغون

ملک ملک از بهار جاه تو خرم

فلک فلک از نثار جود تو مشحون

چون بری از بهر وقعه دست به خنجر

سیحون گردد ز تف تیغ تو صحرا

صحرا آید ز خون خصم تو سیحون

چرخ نیارد تو را همال به نیرنگ