در رگ من جاری است جود تو چون خون

دادگرا داورا منم که به عهدت

داد دل خودگرفتم از فلک دون

در تن من ساری است مهر تو چون رگ

روزی اگر صدهزار بازکنم شکر

باز بود نعمتت ز شکر من افزون

در بر من همچو دل وفای تو مضمر