هی بویمت آن لب که به طعمست طبرزد

بر ما بگذر تا گذرد عید همایون

چون بوسه بود توشه جان خاصه به نوروز

ای ترک بیاتات ببوسم لب میگون

هی بوسمت آن رخ که به رنگست طبرخون

معجون حیاتست لب لعل تو ایراک

مرجان لطیفیست به مرجان شده معجون