مرجان لطیفیست به مرجان شده معجون

هی بویمت آن لب که به طعمست طبرزد

هی بوسمت آن رخ که به رنگست طبرخون

معجون حیاتست لب لعل تو ایراک

تو جلوه دهی سروی چون طبع من آزاد

من عرضه کنم شعری چون قد تو موزون

ای طرفه سر از غرفه برون آر و برون آی