من عرضه کنم شعری چون قد تو موزون

معجون حیاتست لب لعل تو ایراک

مرجان لطیفیست به مرجان شده معجون

تو جلوه دهی سروی چون طبع من آزاد

ای طرفه سر از غرفه برون آر و برون آی

کآمد مه نیسان و بشد نوبت کانون

قانون نشاطی که به کانون شدت از دست