به چشم من مژه از خشم می زند زوبین

به چشم من دو سه الماس سوده ریخت ز برف

سحرگهان که ز مشرق وزید باد بزین

ز درد چشم چنانم کنون که پنداری

چو این شنید ز جا جست و نام خواجه دمید

بهر دو چشمم و پذرفت درد من تسکین

فروغ چشم معالی نظام ملت و ملک